Macintosh op weg naar het einde?

‘Het roer gaat om bij zieltogend Macintosh’ kopt De Telegraaf en ‘Consultant velt hard oordeel’ volgens het FD. Eindelijk zou je zeggen, dat had al 5 á 10 jaar eerder moeten gebeuren!
Zo lijkt er dan toch een einde te komen aan wat in retailland bekend staat als het ‘gebed zonder einde’. Van een concern dat al vele jaren zegt dat het morgen beter wordt, maar ondertussen uitblinkt in structurele underperformance.
Maar, door dit door aandeelhouders afgedwongen inzicht is dit zieke bedrijf voorlopig nog niet beter! Alle gangbare clichés worden in het FD nu openlijk uitgesproken: van het vertrek van sleutel­functionarissen tot gebrekkige assortimentskeuzes, van het tekort aan onderscheidend vermogen in de formules tot een te veel aan aandacht voor de integratie van offline en online, van te hoge personeelskosten tot een uit het lood staande prijs-kwaliteitsverhouding. Zo’n beetje de totale bedrijfsvoering dus. Hallo, bent u nog steeds verwonderd over de achterblijvende winkelprestaties? CEO De Moor zegt vrijwel niets nieuws te hebben gelezen in het OC&C rapport. De leiding wist het dus al!

De meest treffende uitspraak deed enkele weken geleden grootaandeelhouder Van Beuningen in het FD. Hij meldde dat de laatste jaren honderden miljoenen zijn geïnvesteerd en dat het totale bedrijf op de beurs nog maar een paar honderd miljoen waard is. Hij stelde dat directie en commissarissen zich diep, diep zouden moeten schamen voor deze waardevernietiging. Wat mij betreft niet alleen voor de aandeelhouders, maar schaamte is vooral op z’n plaats tegenover het voltallige personeel (en diegenen die hun baan al hebben verloren).
Inderdaad je zou maar aandeelhouder zijn geworden na de vele roadshows om het aandeel aan de m/v te brengen. Slechts 7 jaar geleden betaalde je 31 euro, nu is daar maar 8 euro van over. Nergens lees je hoeveel medewerkers in de loop der jaren zijn ontslagen of zijn meeverkocht aan Vodafone, Mandemakers etc.
De stijgende beurskoers verhulde de slechte prestaties. Zelfs kort geleden reageerde CEO De Moor in het FD nog verongelijkt op alle kritiek. Hij voelde zich onbegrepen en gaf hoog op over de getroffen maatregelen en de transformatie van Macintosh in een eigentijdse cross channel schoenenretailer. Dat kost tijd, inderdaad. Hij zei toen nog niet dat hij al een andere baan had. Vluchtgedrag? In ieder geval een kapitein die voortijdig het schip verlaat.

De door OC&C uitgevoerde externe toetsing van het beleid levert een onthutsend beeld op van de staat waarin het bedrijf strategisch en organisatorisch verkeert. Herpositionering van de formules heet het dan. Maar eigenlijk is het uithuilen en opnieuw beginnen. Er zullen in hoog tempo nieuwe verdienmodellen moeten worden bedacht. Scapino België wordt gesloten en Kwantum komt nu, midden in een zware reorganisatie, jaren te laat in de verkoop. Dat biedt dus nauwelijks zicht op een behoorlijke opbrengst. Ik vrees dat het Halfords scenario opnieuw aan de orde zal komen.
Het is te hopen dat kandidaat koper/oprichter Joop Steenbergen uit emotionele overwegingen niet te veel gaat betalen voor zijn geesteskind. Alleen dan is er , met behulp van derden, uitzicht op nieuw leven voor Kwantum Hallen. Met een scherp geprijsd woontextiel assortiment, sterke seizoensaanpak en verrassende in/out assortimenten. Action werkt nog steeds met tussenhandelaren, Steenbergen c.s. weten vast wel kortere wegen naar inkoopbronnen in alle werelddelen. Spreekbuis De Telegraaf ziet weer oude tijden herleven: dubbele pagina’s advertenties van Kwantum Hallen…..

Dat de leiding van Macintosh nu de hand in eigen boezem steekt doet een beetje onwaarachtig aan. De CEO(ex Kwantum) vertrekt en de COO(ex Kwantum) en CFO blijven ‘verlaten’ achter. Op alle sleutelposities, ook bij de formules, is organisatorische versterking nodig. Er wordt te weinig aan ‘marketing’ gedaan zegt OC&C. Maar dat heeft nooit in de genen gezeten van dit bedrijf! Kosten- en systeemdenken wél, tering naar de nering zetten. Dat de zintuiglijke beleving (ook digitaal) een doorslaggevende rol speelt in het koopgedrag, is dan een moeilijk te verkopen verhaal. Op marketingkosten besparen is, zoals bij veel retailers, de kortste weg naar winstherstel. Maar daarmee wordt meestal tevens de (langere) weg naar het einde ingeslagen. Bij stagnerende omzetten wordt een bedrijf daardoor steeds verder uitgehold en verdwijnt de ziel uit de formules. Probeer die er dan maar weer in te krijgen! Dan ben je vele jaren en bijbehorende euro’s verder!
Eigenlijk is sprake van een ‘na mij de zondvloed’ houding. Dat moet helaas het harde oordeel zijn over een aantal verantwoordelijke managers en toezichthoudende commissarissen.

Medewerkers en aandeelhouders kopen er niets voor dat achteraf wordt geconstateerd dat Macintosh een ingedutte organisatie is, met een intern gerichte focus. Het moet dus allemaal anders en veel beter! Maar hoe? Is er nog wel tijd genoeg om weer in goede conditie te komen? Markten worden steeds concurrerender en internationaler, en veranderen in hoog tempo. Is Macintosh organisatorisch en qua concurrentiekracht wel opgewassen tegen bijvoorbeeld een goed renderende Van Haren/ Deichmann? Of zal Macintosh voorlopig vele off- en online concurrenten (zie b.v. Shuh/UK) vóór moeten laten gaan?
Achter de door vertrekkende CEO De Moor nu gepropageerde ‘aanscherping van de formules, zodat klanten weer weten waar een bepaalde winkel voor staat’, zit een wereld van kennis, forse investeringen en maatregelen. Zullen de banken, waarmee Macintosh in gesprek is over de herfinanciering van het concern, daar aan mee willen werken? Laat staan daarover in gesprek willen blijven met de gaande man?
De Telegraaf spreekt van een wake up-call, maar is het eigenlijk niet de bel voor de laatste ronde? Macintosh moet op zoek naar een nieuwe CEO, en eigenlijk ook naar een nieuwe COO en CFO. Die moeten zich willen vestigen in het mooie Zuid Limburg, hetgeen tot dusver helaas altijd een struikelblok is gebleken. En wie moeten de selectie dan doen? Commissarissen die al vele jaren geen oor hadden voor de kritische geluiden uit de buitenwereld en de eigen organisatie. Als ze zich, zoals de heer Van Beuningen in het FD hardop durfde te zeggen, inderdaad diep gaan schamen voor de geleverde wanprestaties, dan zullen ook zij zich laten vervangen.

Macintosh resten m.i. nog maar weinig keuzes: verkoop van het concern aan een strategische partner (maar aan wie?), of opsplitsing. Al of niet met behulp van private equity. Deze ‘bui’ hangt al vele jaren boven het bedrijf, maar werd niet gezien door diegenen die daarvoor aangesteld en betaald werden.
Vandaag maar weer ‘s een bezoek gebracht aan Kwantum, sinds mijn betrokkenheid bij de overname door Macintosh(1986) ook een beetje mijn ‘kindje’. Veel volk op de woonboulevard, vooral bij de buren Karwei en Action. Bij Kwantum helaas ‘geen kip te zien’ …..Toch een heel aardig en scherp geprijsd nieuw tuinassortiment. Jammer, eeuwig jammer!

Ton Bos

Ton Bos is directeur Retail Wholesale Group management consultants, heeft tientallen jaren ervaring als strategie- en organisatie adviseur van handelsbedrijven en was tot 2013 programmasamensteller van ‘What’s going on in Retailing?!’.

About

Ton Bos is directeur Retail Wholesale Group management consultants, heeft tientallen jaren ervaring als strategie- en organisatie adviseur van handelsbedrijven en was tot 2013 programmasamensteller van ‘What’s going on in Retailing?!’.

Posted in Retail
0 comments on “Macintosh op weg naar het einde?
1 Pings/Trackbacks for "Macintosh op weg naar het einde?"
  1. […] Ton Bos postte er op 28 april 2014 een vileine blogpost over: “Op alle sleutelposities, ook bij de formules, is organisatorische versterking nodig. Er […]

Blog volgen?

Ontvang de nieuwste blogs als eerste.
* = required field

Powered by:

logo 10-europe